Мая аранЖЖарэя

10:35pm: Рэпутацыя - перадусім!!! :)))
uladzimer назваў 5 блогераў, чые дзённікі ён раіць наведаць. У тым ліку:

euga ня можа ня цешыць рэдкім сплавам жыцьцёвага аптымізму і шчырай любові да сваёй прафэсіі выкладчыка

А потым... А потым...

fat1901 назваў 5 блогераў, чые дзённікі ён раіць наведаць.
Не проста так назваў. Разгорнута.

( Антыпедагагічная рэклама )

4:18pm: Аксана Бязлепкіна і Ян Баршчэўскі
balachon напісаў чарговую порцыю мініяцюр пад агульнай шыльдай "Баяць ці не?".

( Сам тэкст )

Здаецца, я ведаю, якое заданне я дам студэнтам у наступным семестры. :))

7:07pm: Беларускія і кітайскія студэнты
У гэтым семестры я не выкладаю ў кітайцаў, а таму блог мой цяпер значна менш цікавы. :) Але кітайцы ж нікуды не падзеліся, яны па-ранейшаму ходзяць па калідорах. Таму прапаную вашай увазе:

1. Агульнае ў беларускіх і кітайскіх студэнтаў тое, што ахвотней з выкладчыкам вітаюцца двоечнікі.

2. Сёння ідзе група кітайскіх студэнтаў:

Першы кажа мне:

- Здравствуйте!

- Добры дзень, - адказваю я.

- Добрый день, - кажа мне наступны кітайскі студэнт.

Але гэта выключэнне. Кітайскія студэнты, як і беларускія, звычайна кажуць "здравствуйте".

6:08pm: 15 лістапада


Сёння брату - 27 гадоў.

3:20pm: Сістэма адукацыі
Нядаўна ў маім блогу ў каментарах да запіса абмяркоўвалася, за што ў нас ставіцца адзнака.

Сёння pigbig, якая працуе ў амерыканскай вну, напісала пра тое, за што і як выстаўляецца адзнака ў іх..

( Для сябе, каб не згубілася )

2:20pm: Хто вінаваты?
Калі ў мяне нешта атрымліваецца, то маю заслужаны камплімент: "Аксана, ты - малайчына".

Зусім інакш усё адбываецца, калі нешта не атрымалася ці калі людзям здаецца , што я не маю рацыі (а часта проста не пагаджаюся з імі), ім няёмка весці дыскусію па прынцыпе "сам дурак", і яны прыводзяць жалезабетонныя аргументы.

У студэнцкія гады мяне папракалі "Ой, ну што з яе ўзяць, студэнтка філфака". У аспіранцкія гады: "Вось заўсёды на філфаку такія аспіранткі". Я ж заўсёды была ўпэўнена, што калі нешта не ўмею ці нечага не ведаю, то гэта мая праблема, а не праблема маёй навучальнай установы.

Я ўжо маўчу пра эпізоды, калі чыхаеш ці кашляеш, а табе ў адказ: "Як ты можаш, ты ж кандыдат навук!"

Але сёння быў пераломны дзень у маім жыцці. Я не пагадзілася з адным блогерам (не сказала "мне не падабаецца", а растлумачыла чаму, скарыстаўшыся інфармацыяй, якую мне нядаўна падказаў калега).

Замест таго, каб сказаць, што я не разбіраюся, што я няўмела скарысталася інфармацыяй, што я ўрэшце дура, блогер... Што зрабіў блогер? Правільна! Ён абвінаваціў журфак! :) Не, я разумею, філфак ён абвінаваціць не мог, бо сам яго скончыў. :)

9:20pm: Пытанне да спецыялістаў
Шаноўнае спадарства, у мяне да вас тэхнічнае пытанне.

Існуе сайт факультэта, а на ім - старонка кафедры. Пароль ад сайта ў адміністратара.

Цяпер пытанне: ці тэхнічна магчыма аддзяліць старонку кафедры такім чынам, каб яе рэдагаваў іншы чалавек, але каб гэты чалавек не атрымаў правоў рэдагавання ўсяго сайта?

11:47am: Смаленне вепрука
Я пісала: 2) фактычны і інфармацыйны разрыў паміж жыццёвымі рэаліямі, якія “спарадзілі” класіку, і той рэчаіснасцю, якая фарміруе сучасных рэцыпіентаў літаратурных тэкстаў. Гэта значыць, што многія гістарычныя падзеі, факты, падрабязнасці побыту, сістэма каштоўнасцей пэўнага часу альбо малавядомыя сярэднестатыстычнаму чытачу, альбо незразумелыя, альбо аб’ектыўна састарэлі. Можна запярэчыць, што мастацкія вартасці тэксту могуць “пераважваць” у свядомасці чытача паасобныя малазразумелыя моманты. Але малады чытач не заўсёды падрыхтаваны да эстэтычнага ўспрымання твора.

Спадарства, спецыяльна для разумення твораў "Смаленне вепрука" Міхася Стральцова і "Бляха" Андрэя Федарэнкі - фотаінструкцыя па смаленні вепрука ад krywal.

10:51am: Дзень першакурсніка-2009
Учора здала работы нашых студэнтаў на Рэспубліканскі конккурс навуковых работ студэнтаў.

А вечарам быў абалдзенны дзень першакурсніка. :) Было вельмі шмат жартаў пра выкладчыкаў. Такія жарты... На мяжы, я вам скажу. Але ад таго шалёна смешныя. Цытаваць сэнсу няма, бо такія жарты заўсёды ўнутраныя.

Не ведаю, якія з іх будуць журналісты, але акцёры яны класныя!

Гэтых дзяцей я буду вучыць у наступным семестры:

10:23pm: Літаратура і сэкс
anka_upala напісала допіс пра літаратуру і сэкс.

Фрагмент:

"Чытала некалі параду кагосьці зь вялікіх, што калі хочаш быць пісьменьнікам, нельга мець настаўніцкі досьвед. Мяркую, што ў гэтай парадзе прыхаваная тая самая думка. Напэўна, настаўніку цяжэй быць разняволеным".

Там у каментах адразу назвалі прозвішчы-выключэнні, якія толькі пацвярджаюць правілы. :))

5:33pm: Уражанне студэнтаў пра мяне
У студэнцкіх апытанках (прынамсі, мне яны трапляюцца як студэнцкія) ёсць сярод іншага такі пункт:

Скажу, якую жывёлу вы мне нагадваеце.

Я ўдзельнічала два разы. Першы раз я нагадвала панду. Цяпер вось - каала.

Прычым шлях разважанняў лёгка аднавіць: нешта вялікае, адкормленае і бяскрыўднае. Чо-та я хвалююся...

*з сумам у вачах адклала булачку і ўзяла галінку эўкаліпта*

:))))

5:07pm: Беларуская літаратура для дзяцей
За апошнія два тыдні я двойчы сутыкнулася з неабходнасцю раіць тэксты для чытання дзецям 10-11-гадовага ўзросту. Мне досыць цяжка нешта раіць для такой аўдыторыі, бо я не працавала з такімі маленькімі дзецьмі і не вельмі добра ўяўляю сабе іх зацікаўленні. Але патрэба сфармуляваць такі спіс - відавочна ёсць.

Давайце разам зробім спіс (я буду дадаваць парады з каментаў у допіс), каб потым можна было пры патрэбе проста спасылку кінуць.

( Такім чынам... )

Якія кнігі ўразілі вас у свой час? Якія кнігі ўразілі вашых дзяцей?

6:48pm: Чытаў пэйджар, шмат думаў
Разглядала свае ведамасці цякучай паспяховасці, заўважыла цікавую заканамернасць.

Вось студэнт, які наведваў усе лекцыі. Прапусціў адзін раз (прынамсі, пакуль што). У свой дзень нараджэння.

А вось студэнт, які не ходзіць на заняткі. Хаця адзін раз прыйшоў. У свой дзень нараджэння.

:))

6:45pm: Назва
Назва канферэнцыі ў Н.Ноўгарадзе: «Жизнь провинции как феномен духовности». Хмм...

6:55pm: Віншую!


Сёння ДН у Рэгіны (reginaz)! Віншую! :)

10:57pm: Курс праслухаў
У арабскім свеце калі Настаўнік чытаў лекцыю у атачэнні адданых вучняў, то пасля гэтага мерапрыемства ён правяраў канспекты і ставіў там знак, які сведчыў, што вучань разбіраецца ў тэме менавіта гэтай лекцыі.

Я пра канспекты нават не заікаюся, бо ў першы год выкладання мне ад удзячных студэнтаў засталіся два канспекты і маральная траўма ад іх зместу. :)))))

Але мне не падабаецца, калі я стаўлю ў залікоўцы свой роспіс, напрыклад, побач з чацвёркай. То бок маё імя ёсць гарантыяй ведаў гэтага чалавека. А ён ні разу на лекцыі не быў... Пры чым тут я? І нават калі здае па падручніках... Я ж не па падручніках лекцыі чытала. Чаму я павінна адзнаку ставіць? Хай аўтары падручніка ставяць. Альбо як выйсце - нейкая ўніверсальная пячатка: "Курс праслухаў". :))

Зрэшты, маё імя многія не ўспомняць, залікоўку ў іх адбяруць на 5 курсе і выдадуць дыплом.

А я сваю залікоўку адксерыла. :)

Здаецца, у мяне ў ЖЖ рэцыдыў мінулай зімы. :)))

7:53pm: Казачнік супраць падручніка
Нядаўна ў фрэндстужцы была спасылка на аўдыёзапісы лекцый І.С. Дзмітрыева па гісторыі навукі (http://astrei.narod.ru/Dmitriev.html). А трэба сказаць, што мала што ў свеце прыносіць мне такое інтэлектуальнае задавальненне, як чужыя лекцыі па сумежных дысцыплінах. Ад методкамісіі факультэта мяне накіроўвалі на лекцыі маіх калег, але праз увесь час на нелітаратурныя, а таму цікавасць не тая. І тады я напрасілася да некаторых калег-"літаратараў" на лекцыі, пра гэта я напішу як-небудзь пазней.

Слухала толькі што спампаваную лекцыю Дзмітрыева пра ўніверсітэты. Адчуваю, калі я паслухаю яшчэ адну яго лекцыю і яна будзе гэткай жа, то я ўвесну перапішу многія свае лекцыі па ХІХ ст.
Для мяне заўсёды важным (і дагэтуль нявырашаным) было пытанне:

Лектар - гэта эквівалент падручніка ці лектар - гэта казачнік?

Дзмітрыеў, здаецца, казачнік.

2:18pm: Віншаванне
Жанна Капуста цяпер кандыдат навук! Віншую!!! :))

10:20am: Хварэе паэзія!
Недакладна ўспомніўся вершык з часопіса "Крыніца":

Хварэе паэзія ў сіняй бутэльцы,
Глядзяць яе вочы праз тоўстае шкельца.

:))
У мяне ёсць версіі наконт аўтарства, але дакладна не памятаю.

Задумалася, як будзе па-руску: хворанькі. :))

2:16pm: Недачытанае...
Оксана Безлепкина, преподаватель Института журналистики БГУ, ответила так: "Если читаю художественную книгу для работы - всегда дочитываю, даже если текст не нравится. Например, когда писала диссертацию, пришлось дочитать "Трап для суслiкаў" Змитера Вишнева и "Нуль" Ильи Сина, хотя это книги не в моем вкусе. Не смогла заставить себя - и лежит недочитанным изданный в прошлом году роман "Бег" минского автора Алексея Толстова. По кардинально иной причине недочитала новый роман гомельского автора Сергея Балахонова (интернет-публикация): он его еще не завершил".

11:20pm: Бум-Бам-Літ


А гэтую кнігу мне далі на некалькі дзён. У ёй цытуецца аўтарэферат маёй дысертацыі.

Магчыма, праз некаторы час у мяне нават з'явіцца ўласны асобнік. Ну і кажуць людзі, што кнігу перакладуць і выдадуць у нас.

5:30pm: Лонг і Апулей


Надоечы ў кнігарні мне знесла дах кніга. Не ўпэўнена, што я тую "парнаграфію" :) буду перачытваць, але для мяне гэтая кніга - гэта мой ПЕРШЫ КУРС!!! Мы прыходзілі ў чыталку, чыталі ўсё па спісе. Сёння 20 старонак, заўтра - 50, паслязаўтра - 100. Так па частках і чыталі.

І аднойчы мне вынеслі замоўлены твор у перакладзе на беларускую мову. Мммм... Ну, давайце, хоць пачынала я па-руску. А потым... Мы ашалелі ад перакладаў! Канчаткова дабіў нас "Сімпліцысімус" Грымельсгаўзена. У чыталцы нас палохаліся бібліятэкаркі: мы прасілі замежную класіку ТОЛЬКІ па-беларуску.

І вось я ўбачыла гэтую кнігу ў букіністычным аддзеле... Купіла. Як у дзяцінства вярнулася. :)))

4:17pm: Новая мода
Пайшла я выгульвацца ды сінтэзаваць вітамін Д.

І да глыбіні душы ўразіла мяне відовішча: дзяўчына завязала шалікам твар на манер павязкі, але:

без шапкі
хліпкае паліто
спадніца да калена
тонкія калготкі


Я думаю, што завязваць твар - гэта новая мода. :)

8:37pm: Произведение искусства - предмет анализа критика


Выйшаў кафедральны зборнік.

( Змест )

1:44pm: Кантэкстнае
Як па-рознаму глядзяцца тэксты ў фрэндстужцы і ў надрукаваным выглядзе. Пад допісам у ЖЖ пакідаеш ухвальны камент і кідаеш спасылку знаёмым. А потым бачыш гэты тэкст у кнізе ці перыядычным выданні і заўважаеш, як іншы кантэкст выяўляе ўсе хібы, раней не заўважныя. Нібыта банальнасць, але кожны раз не стамляюся здзіўляцца.