You are viewing [info]euga's journal

Мая аранЖЖарэя [entries|friends|calendar]
Aксана Бязлепкіна

[ website | Мая аранЖЖарэя: блог Аксаны Бязлепкінай ]
[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ calendar | livejournal calendar ]

Брама мар: рэпетыцыя [23 May 2012|01:20am]
Некалькі здымкаў з сённяшняй (ужо ўчарашняй) рэпетыцыі фіналу конкурса студэнцкай творчасці "Брама мар".


Photobucket



Маргарыта Аляшкевіч, я і ўсе-ўсе-ўсе )
post comment

Брама мар [23 May 2012|12:59am]

Photobucket





Запрашаем усіх-усіх-усіх на канцэрт і ўручэнне прызоў фіналістам! :))

23 мая. 18.00. Актавая зала Інстытута журналістыкі БДУ (Кальварыйская, 9, 5 паверх).
3 comments|post comment

Брама мар [21 May 2012|05:56pm]

Photobucket



2 comments|post comment

Брама мар-2012 [10 May 2012|12:52am]
Вітаем! Фінал конкурса "Брама мар" адбудзецца 23 мая, 18-00, актавая зала журфака (Кальварыйская, 9. 5 паверх).
post comment

Адна аўдыторыя - два выкладчыкі. [08 May 2012|12:16am]
В этом году мы активно практикуем совместное ведение — когда один курс читают два преподавателя. Во-первых, занятия невероятно динамичны. Во-вторых, студент с самого начала видит, что преподаватели могут аргументировано спорить, что нет готовых решений, а есть разные точки зрения, что нет никакого дяди, который скажет: это правильно, так и делай. Ты должен уметь сам делать выбор и принимать решения — в этом в конечном счете и заключается смысл любого образования.
http://www.afisha.ru/article/molodie-prepodavateli-o-svoej-rabote/page5/

Аднойчы мы чыталі аглядавыя лекцыі завочнікам. І так атрымалася, што ў аўдыторыі апынулася тры выкладчыкі. І гэта было феерычна. Не ведаю, ці спадабалася студэнтам. Але мне - вельмі. :)
7 comments|post comment

Пра выкладчыкаў [07 May 2012|06:09pm]
7 маналогаў маладых расійскіх выкладчыкаў.

Молодые преподаватели о своей работе

"Почему наше образование сейчас неконкурентно? Очень простой фактор: образование остается неконкурентным с точки зрения преподавателей друг к другу. Они не публичны, они не конкурируют между собой. Каждый находится в своей аудитории и каждый даже не представляет, что происходит в аудитории по соседству. Это старая парадигма, мировые вузы давно идут в сторону публичности".

Канкурэнцыя ёсць: на кожнай кафедры ведаюць, каго з калег студэнты любяць болей. Але гэта драбяза. Калісьці ад методкамісіі мне пашэнціла наведаць лекцыі некаторых калег. Я і зараз, як толькі хто праходзіць па конкурсе, з радасцю іду на лекцыю калегі. І проста так напрошвалася на лекцыі да тых калег, пра каго студэнты добра адгукаліся.

Напрасіцца - цяжка. Калегам не верыцца ў шчырае зацікаўленне, ды і няўтульна ім на такой міжволі адкрытай лекцыі. Але мне здаецца, што гэта шалёна правільна - пабываць на лекцыях сваіх калег. У ідэале класна было б зладзіць тыдзень такі, калі выкладчыкі факультэта чытаюць свае лепшыя лекцыі (адзін выкладчык - адна лекцыя). :)

"Сегодня все преподаватели — независимо от того, какие лекции они читают, — получают ту же зарплату, что и все. У хороших преподавателей нет мотивов доказывать свою состоятельность. Потому и доминируют преподаватели плохие. Но говоря «плохие», я подразумеваю то главное, что должен делать преподаватель, — преподавать интересно".

Згодна, што за цікавую лекцыю не даплочваюць, а таму фармальна можна і не імкнуцца. Але ўсведамляю, што няма такога крытэрыя - цікава. Камусьці цікава, камусьці - не. Так што трэба кіравацца больш фармальнымі прыкметамі.
11 comments|post comment

Вершы пра разведку [03 May 2012|05:49pm]
Спадарства, ці ведае хто беларускія вершы пра разведку?

Трэба студэнту. :))
4 comments|post comment

Пытанне пра Nihil [02 May 2012|12:34am]
Хто выдаваў "Nihil"?
12 comments|post comment

Баль у БДУ [23 Apr 2012|05:04pm]
У пятніцу быў баль. Студэнты БДУ месяц развучвалі вальс і танга, каб нарэшце станчыць іх па-сапраўднаму. Мне здаецца, што гэта вельмі класнае мерапрыемства, і мне хочацца, каб яно было для большай колькасці студэнтаў. і выкладчыкаў :))) І часцей, бо першы такі баль быў, кажуць, у 2009 годзе. А другі - вось цяпер.

Я разумею, што для вас гэтыя фота, магчыма, нічога не значаць, але ў мяне там куча знаёмых. :)))


Photobucket


Злева направа: Елізавета Хмель, Алеся Кузьмінова, Яна Анголенка, Вікторыя Віцюгова.

Photobucket


Photobucket


[info]alesionok_ku і [info]andrey_karelin.
+5 )

Больш фота тут: http://vk.com/album50170569_156376453

Здымкі зрабіў Уладзіслаў Попчанка.
19 comments|post comment

Штучныя вейкі [23 Apr 2012|04:41pm]
Сёння раптоўна злавіла сябе на думцы, што ў гэтым семестры сярод студэнтак нешта не бачыла паненак з прыклеенымі штучнымі вейкамі. Звычайна на семестр 2-3 было. І такія... заўважныя паненкі.

Ці то сёлета я не заўважыла, ці то яшчэ пабачу такіх на пераздачах, ці то прайшла мода. :))
12 comments|post comment

Прэзентацыя кнігі Анкі Упалы "Дрэва Энталіпт" [23 Apr 2012|02:18pm]




Я тысячу гадоў не ўдзельнічала ў прэзентацыях кніг. І вось выйшла кніга ў чалавека, якому я не магу адмовіць. :)

Пакуль Балахон Балахонавіч з’яўляўся, сваё «суровае рэзюмэ» агучыла Аксана Бязлепкіна:

«Маладыя пісьменнікі, каб стаць заўважнымі, мусяць узлазіць па дрэве беларускай літаратуры і караскацца ўверх. Алена зрабіла прасцей: яна магілёўская — магілёўскія ездзяць на ліфце. Яна ўвайшла ў ліфт, націснула кнопку і вылезла на пэўным паверсе. Лена, я зычу табе, каб ліфт падымаўся толькі ўверх і спыняўся толькі на тых паверхах, на якіх табе трэба».
12 comments|post comment

Зноў кітайцы [23 Apr 2012|01:34pm]
Оксана Безлепкина, доцент кафедры литературно-художественной критики Института журналистики БГУ:

Иностранные студенты, как и белорусские, по-разному относятся к учёбе. Иногда они просто скрывают владение языком, но чаще всего действительно его не знают. Я предлагаю белорусским «хвостистым» студентам в качестве отработки подготовку китайских студентов к зачёту: в процессе такого взаимодействия белорусы лучше запоминают материал, а китайцы охотнее учатся и стараются оправдать доверие. Но они должны поступать в университет с таким знанием русского языка, чтобы в такой помощи не было необходимости.

Языковой барьер – серьёзная проблема. Когда в этом семестре я предложила китайским студентам произведения белорусской литературы в переводе на китайский язык, то большинство отлично справилось с заданием.


А ў мяне тым часам новая порцыя беларускіх твораў па кітайску ад [info]cbergamia. Шчасце! :)
14 comments|post comment

Пра мовы [23 Apr 2012|10:39am]
Мы без значнага моўнага бар'еру і філалагічнай падрыхтоўкі можам паразумецца з рускімі, украінцамі, палякамі і г.д.

Туркменскія студэнткі сказалі, што без дадатковых намаганняў разумеюць яшчэ ўзбекскую і турэцкую.

Кітайцы сказалі, што некаторыя японскія іерогліфы могуць разумець (ну, японцы з кіт. мовы іх запазычылі), але вусна - не, ніякую мову без дадатковай падрыхтоўкі не разумеюць.
33 comments|post comment

Вызначыць песню [22 Apr 2012|12:25am]
Дапамажыце апазнаць песню.

Сюжэт такі: у вясковага юнака дзяўчына з'ехала вучыцца ў горад.
І такія радкі:

Вяртайся! Я дом пабудую!
Пасадзім за..не памятаю чым...сад...
Вяртайся, вяртайся, вяртайся назад!

Хто спявае? Як называецца?
4 comments|post comment

Ключавое пытанне [20 Apr 2012|12:57am]
Чацвер. Сустрэча са шведскай журналісткай, якая распавядае пра сваю працу ў Афганістане і ў СССР. І пра перамогу фемінізму ў Швецыі.

І пад канец лекцыі ключавое пытанне пра тое, як сумясціць Кабул і сям'ю.

І паміж радкоў адказ - ніяк.

Пірава перамога.
9 comments|post comment

Мятліцкі Мікола - "Чалавек падымае неба". [19 Apr 2012|07:37pm]

Photobucket



Няходжаны Сусвет

Экслібрыс "Звязды"

Мікола Мятліцкі. "Чалавек падымае неба". Вершы і паэмы. "Четыре четверти", 2012.

Амаль усе творы кнігі Міколы Мятліцкага "Чалавек падымае неба" аб'яднаны касмічнай канцэпцыяй: у вершах, прысвечаных рознай тэматыцы — пра маці, пра радзіму, пра жыццё і смерць, пра старажытнасць — аўтар звяртаецца да вышыні, зорак, неба, планет і галактык, раскрываючы з іх дапамогай зямныя тэмы.

...у чорных грудзях планеты.
Няўжо ёй, мама,
Маючы сэрца тваё,
З арбіты сысці?!
("Бяссмерце")

Лірычнаму герою Міколы Мятліцкага баліць кожная рана планеты, а ў "касмічнай" кнізе і пафаснасць адпаведная, узвышаная, яна разрастаецца і ўплывае на змястоўнасць:
Усім далакопам Айчыны
Ты смерцю адпомсціў сваёй.
("Песня. Памяці Сяргея Палуяна").

Пафас — як актыўнае рэчыва ў леках: калі няма ці мала, то не дзейнічае, калі ў правільнай прапорцыі — то лекуе, калі ў збыткоўнай — атручвае. Так і ў вершах — адсутнасць "нерва" пакідае абыякавым, трапныя выяўленні дакладных думак — пацэляць у чытача, а збыткоўная пафаснасць мяжуе з блюзнерствам і выклікае адмаўленне. Галоўная задача пісьменніка тут — "выпраменіць" дакладную дозу.

І голас быў аддадзены Сусвету —
Парыўны напамінак аб Зямлі.
Хто сатварыў яе, маю планету?
Хто насяліў няведама калі?
("Я гаварыў. А возера маўчала").

У свеце заўсёды шмат болю. І пакуты ад яго ў творчай "кузні" пісьменніка павінны пераплаўляцца ў яркія мастацкія вобразы, якія змусяць чытача перажыць той самы боль, адчуць яго ці ўспомніць свой, знайсці ва ўласным мінулым. І адвечная праблема любога творчага чалавека — пісьменніка, мастака, акцёра — як перажываць, каб, з аднаго боку, не запусціць механізмы самазнішчэння, а з другога боку, каб гэта было шчыра, небанальна, каб выклікала давер. Як пакутваць "прафесійна"? Як заставацца чуйным да чужога болю? Як не вычарпацца? Як не паўтарыцца?

Мікола Мятліцкі, паэт з такім багатым літаратурным досведам, усведамляе маштабы праблемы і змагаецца з ёй, але канцэптуальнасць кнігі часам іграе супраць аўтара: калі ў адным выданні сабрана шмат тэкстаў на блізкія тэмы, то цяжка знайсці дастатковую колькасць новых ракурсаў для кожнага твора.

У парку восень.
Ветрычак лагодны
Збівае з дрэў жаўцяныя лісты.
Ў іх столькі сонца!
Гэта дзень пагодны
Асыпаў свет зіхотай пекнаты.
("У парку восень").

Многія сучасныя аўтары, баючыся быць неарыгінальнымі і прайсці па ходжаных сцежках, пазбягаюць высокіх тэм, звяртаючы больш увагі на тэхнічнае майстэрства. Гэта часовае вырашэнне праблемы: бліскучыя версіфікатары, што асцерагаюцца "вучыць жыццю". А для Міколы Мятліцкага паэт па-ранейшаму больш, чым паэт, але ў час сацыяльных, тэхналагічных і культурных змен такая пазіцыя выглядае герметычнай.

Ахіні — бела-белым — крылом
Вечаровую вулку, бусел.
Я пагрукаю ў кожны дом,
З кожнай студні нап'юся.
("Ахіні — бела-белым — крылом")

Мікола Мятліцкі з'яўляецца паэтам з устойлівым іміджам, а значыць, добра ведае патрэбы сваёй аўдыторыі, моцныя бакі свайго таленту, а таму выбірае тыя тэмы і іх вобразныя інтэрпрэтацыі, што дазваляюць яму ствараць вершы, тоесныя яго асобе і яго светапогляду. Надзвычай шкада, што пад тэкстамі не пазначаны гады іх напісання, бо неабазнанаму чытачу захочацца ведаць: гэта творы свайго часу (напрыклад, нізка вершаў на чарнобыльскую тэматыку) ці выяўленне прынцыповай пазіцыі аўтара, які вяртаецца і вяртаецца да трагічных падзей у гісторыі сваёй Радзімы?
Касмічная тэма, што лейтматывам праходзіць праз усю кнігу, набывае канцэнтрацыю ў паэме "Няходжаны Сусвет":
У водбліску камет
Таемны след знямогі:
Няходжаны Сусвет
Паслаць увесь пад ногі!

Датычна тэм кніга выглядае квінтэсенцыяй паэзіі Міколы Мятліцкага, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь імя Янкі Купалы (1998) і прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1986), рэдактара часопіса "Полымя" (з 2002): боль за Радзіму, Чарнобыль, клопат пра будучыню чалавецтва, любоў да маці, жыццё і смерць — тэмы не новыя, але вечныя.
6 comments|post comment

Творчая работа першакурснікаў [16 Apr 2012|05:51pm]

Photobucket


Спірытычнае агенцтва "Дзяды"

Photobucket


4 comments|post comment

40 секунд філамацкага [14 Apr 2012|06:52pm]
На семінары па белліт на 1 курсе. Спявае Ганна Шыбут.

post comment

Графаманія і гора [13 Apr 2012|11:58pm]
На кафедры пакінуў кнігу чарговы графаман. У нас кафедра літартурна-мастацкай крытыкі, таму некаторыя таварышы думаюць, што без крытыкі мы не можам пражыць і дня, маўляў, хлебам не кармі - дай пакрытыкаваць.

Пра якасць кнігі скажу галоўнае: там няма ніякіх апазнавальных слядоў выдавецтваў і друкарняў. Аўтара парадавалі, а славы - не захацелі. :))

Калега не магла адарвацца, усё ўголас цытавала. Вырашылі лічыць гэтую кнігу спецыяльным выданнем для паляпшэння настрою і берагчы. А потым калега збянтэжылася:

- Можа быць, нельга смяяцца з чалавечага гора?
8 comments|post comment

Беларусь і кітайцы [13 Apr 2012|09:56pm]
Photobucket




Вось так бывае.

Сёння сказала сваім кітайцам, што размаўляю па-беларуску. Калі пасля пары яны выходзілі з аўдыторыі, то стараста развітаўся "Да пабачэння!"

Не магу зразумець, чаму беларуская мова гучыць у іх часам амаль без акцэнту.

* * *

Спытала ў кітайцаў (кітаянкі ў гэтым семестры нешта сачкуюць) і туркменак, ці яны плануюць застацца ў Беларусі. Дзяўчаты вагаюцца, а за кітайцаў перапалохана адказаў Цао Бажань:

- Не понимаю!

Усе засмяяліся, яны і я. Кожны пра сваё. Потым суцішыліся. І зноў засмяяліся.
10 comments|post comment

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]